راه نوشت

شرحی نیست برای دل...

راه نوشت

شرحی نیست برای دل...

راه نوشت

بی شک نوشته های این وبلاگ حاصل تأملاتِ هر چند کوتاه نویسنده اش است، لذا استفاده از این مطالب تنها با صلوات برای شادی روح شهدا و ذکر منبع آزاد می باشد.
یاری ام کنید تا بهتر شوم، مطمئناً نوشته هایم بی خطا نیست، در اصلاحش تنهایم نگذارید.
در شبکه اینستاگرام هم اگر دنبالم گشتید: m.a.shafiee@
همین
شاید روزی بنده ی خدا

طبقه بندی موضوعی

للحق

شاید این سرآغازیست که بارها دیده اید و من آن را وام دار رضای امیر خانی هستم و لا غیر...

من را خواهید شناخت و شاید با اضافه شدن تدریجی مطالب، یواش یواش نیازی حتی به این صفحه ی کذا نباشد.

دلم مدتیست برای نوشتن تنگ شده است.

قبلاتر ها در وبلاگ دیگه ای می نوشتم، با اسمی مستعار که البته همه جا جارش می زدم! و جدیدترها  هم می خواهم اینجا بنویسم با اسم اصلی و بدون جار زدن... 

یه سری مطلب های اون وبلاگ شاید برای اینجا هم خوب باشه و جا پر کن و فعال نشون بده! اما از تکرار بی زار هستم و نمی خواهم آنها را به اینجا بیاورم، نه اینکه دوستشان نداشته باشم؛ آنها وجودیات من هستند؛ بیشتر به خاطر اینکه به خودم و شما نشون بدهم که تنبلم! حتی برای نوشتن که دوستش می دارم، تنبلم...

دوست دارم مطلب سرآغاز را بخوانید، تا یادآور شویم چرا باید بخوانیم...

شاید روزی بنده ی خدا

محمد علی شفیعی