راه نوشت

شرحی نیست برای دل...

راه نوشت

شرحی نیست برای دل...

راه نوشت

بی شک نوشته های این وبلاگ حاصل تأملاتِ هر چند کوتاه نویسنده اش است، لذا استفاده از این مطالب تنها با صلوات برای شادی روح شهدا و ذکر منبع آزاد می باشد.
یاری ام کنید تا بهتر شوم، مطمئناً نوشته هایم بی خطا نیست، در اصلاحش تنهایم نگذارید.
در شبکه اینستاگرام هم اگر دنبالم گشتید: m.a.shafiee@
همین
شاید روزی بنده ی خدا

طبقه بندی موضوعی

بازگشت از آن دنیا

سه شنبه, ۲۴ تیر ۱۳۹۳، ۰۸:۳۷ ب.ظ

به نام خدا

سلام


مدت زیادی نبودم، سری زده بودم به دنیایی دیگر و بدجور غرق شده بودم در مجاز... هر چند اینجا هم مجاز است ولی حس واقعی تری دارد، حداقل برای من... مدت زیادی در شبکه های اجتماعی چرخ زدم، اکثر آنها را تجربه کردم، لایک کردم و لایک خوردم... و سعی کردم حس واقعیه زندگی مجازی را درک کنم ولی نزدیک بود این حس واقعی خودش به واقعیت تبدیل شود و مرا هم با خودش ببرد! اما متذکری مرا به خود آورد... خدا را شکر

هدفم و مقصدم را فراموش کرده بودم، هدف درک عمیق حس مجازی بود ولی داشتم غرق میشدم و خود نمی فهمیدم و این نفهمیدن هم خودش از حس های دنیای مجازیست... شاید بگویید که اینجا هم، وبلاگ نویسی هم، نوعی مجاز است... حق می گویید، ولی برای من به واقع نزدیک تر است، زیرا بیشتر خودم هستم و کمتر ساخته ی خود. یعنی بیشتر چیزی که هستم، هستم تا چیزی که دوست دارم باشم! و این اصل اول دنیای مجازیست... حتما تجربه کرده اید، در دنیای مجازی بعضا چیزی هستیم که دوست میداریم و این خود یعنی فرار از خود و دوری از حقیقت وجود خود. این موضوعیست که ذهن انسان را از واقعیت موجود خود دور میکند. بازتعریف ما از خودمان برای افرادی که در زندگی اول (در مقابل زندگی دوم،second life) اغلب نمیشناسیم[1] باعث میشود عموما با واقعیت وجودی خودمان فاصله بگیریم و نباشیم، آنچه هستیم و بشویم آنچه آرزو داریم. این موضوع باعث میشود در مرزهای زندگی اول و دوم، یا زندگی واقعی و مجازی دچار دوگانگی و از هم گسیختگی فکری شویم و بعضا طوری رفتار کنیم که نه آن طور هستیم و نه آن طور دوست داریم. علاوه بر آن نشان دادن ایده آل ها در همه زمینه ها در زندگی مجازی باعث دلزدگی از زندگی واقعی میشود، زیرا که قطعا هیچ چیز واقعی همیشه مطلوب و ایده آل نخواهد بود لذا در مواردی که شاید باب میل نباشد، باعث دلزدگی از کلیات آن میشود.

آسیب دیگر خود نبودن و باز تعریف خود آن است که نا خودآگاه ما تعریف غلط ما را به عنوان خود می پذیرد و از واقعیت حال حاضر ما فاصله میگیرد و این باعث میشود که وقتی خودت را در جایی به غلط مطلوب تعریف کردی، هیچ گاه سعی در شدن نخواهی کرد زیرا که شده ای، با آسانی، اما نه واقعی! و ناخودآگاه ما می پذیرد این آسانی و سهل الوصول بودن را... دانش آموزانی داشته ام که با وضع مالی متوسط و حتی پایین تر از متوسط، توهمی عجیب در مورد اوضاع خود داشتند و پدر و مادر را به زحمت های عجیب و غریبی انداختند، فقط به این دلیل که فکر می کردند راحت می توانن  خرج کنند و مشکل مالی ای ندارند و... این حس را تا قبل از پا گذاشتن جدی در دنیای مجازی نمی توانستم به خوبی درک کنم، ولی با تجربه کردن این محیط، نگاه بهتری به این قشر پیدا کردم...

شاید اینها تازه سر خط هایی باشند از بدی های آن دنیا، تا بگذرد و از خوبی هایش هم سر خط هایی بگوییم... تا بعد


همین

شاید روزی بنده ی خدا



پ.ن.

1- ممکن است ایراد بگیرید که، ما بیشتر با دوستان دنیای واقعی خود مراوده داریم و آنها را میشناختیم و آنها هم مارا میشناختند و بعد با هم وارد این فضا شدیم، در پاسخ این عزیزان باید گفت که، حق است کلامتان ولی آیا خود را برای آنان نیز باز تعریف نکرده اید؟ آیا خود واقعی شما، همانطور که مثلا برای مادرتان شناخته شده هستید برای آنان هم شناخته شده اید؟ و حتی اگر اینطور است، چند درصد اطرافیان شما در دنیای مجازی را اینها تشکیل می دهند... اینها سوالاتیست بس مهم...


بعد نوشت: ان شا الله بعدا ترها بیشتر می نویسم و علاوه بر آسیبها اندکی از فرصتها را هم بازگو میکنم، باشد که بیشتر به این دفترمان سر بزنیم


موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۴/۲۴
محمد علی شفیعی

نظرات  (۱)

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام 
من هم مثل شما، مدتی بیشتر یا کمتر،بصورت پیوسته و غیر مداوم در ااین شبکه ها فعالیت کردم.
در مورد تبعات ،آنچه فرمودید صحیح است ،اما نه همیشه
یک زمانی مثلا در همین اینستاگرام، بنده فقط هدفم بودن با دوستان بود. دوستانی ک در دنیای واقعی تنی چند از آنها را میشناختم و بعضا ایدئولوژی آنها را.
در این مورد ممکن است چیزی ک شما فرمودید پیش بیاید و احتمالش هم بالاست.
ولی یک روز تصمیم گرفتم و هدفم را عوض کردم. تصمیم گرفتم بر سربازی، سربازی در جبهه جنگ نرم؛ برای همین همه ی عکس های شخثی و مطالب شخصی را حذف کردم.گرچه بازهم همه ی مطالبی ک میگذارم و مینمایم نیستم(تلاش در جهت بهتر بودن ،با حذف خصایص بد)ولی فکر میکنم ک تاثیر آن روی جامعه،آنهم در محیط مسموم اینستا،بد نباشد.
مطلب صرفا برای خودتان است.اگر دوست داشتید،انتشار دهید.
پاسخ:
سلام
رفیق خوب، حرفهایت را تا حد زیادی قبول دارم، سربازی در دنیای مجازی و شبکه های اجتماعی خیلی مهم و حیاتیست... این چند روز هم درگیر همین موضوع هستم... شاید باید واقعا به این موضوع پی ببریم که "فضای مجازی به اندازه خود انقلاب اسلامی اهمیت دارد" و تا ایمان نیاوریم به ای حرف پیرمان، موفق نخواهیم شد... شاید برگردم، با رویکرد شما البته!

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی